Akademija – Ebu Bekr es-Siddik

Ebu Bekr es-Siddik – prvi halifa i najbolji čovjek ovog ummeta nakon vjerovjesnika

Ebu Bekr es-Siddik rođen je oko 573. godine u Mekki. Njegovo puno ime bilo je Abdullah ibn Ebi Kuhafe et-Tejmi el-Kureši, a pripadao je uglednom plemenu Kurejš. Nadimak Es-Siddik (“Istinoljubivi”, “Onaj koji potvrđuje istinu”) dobio je zato što je bez ikakve sumnje povjerovao Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, naročito nakon događaja Isra i Mi’radža, kada su mnogi Mekkelije posumnjale u Poslanikovo kazivanje.

Prije islama bio je poznat kao pošten, blag i veoma cijenjen trgovac. Nikada nije obožavao kipove niti je bio poznat po razvratnom životu koji je bio čest u predislamskoj Arabiji. Bavio se trgovinom i bio jedan od najuglednijih ljudi Mekke.

Bio je prvi punoljetni muškarac koji je prihvatio islam. U islam ga je pozvao Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, a Ebu Bekr nije tražio dokaz niti odlagao odluku. Odmah je prihvatio vjeru i postao jedan od najvećih pomagača islama.

Njegovim zalaganjem islam su prihvatili mnogi ugledni ashabi, među kojima su bili Osman ibn Affan, Zubejr ibn el-Avvam, Talha ibn Ubejdullah, Abdurrahman ibn Avf i Sa’d ibn Ebi Vekkas.

Ebu Bekr je veliki dio svog imetka trošio na pomoć muslimanima. Posebno je poznat po tome što je otkupljivao robove koji su primili islam kako bi ih oslobodio. Među njima je bio i Bilal ibn Rebah, kojeg je otkupio od njegovog gospodara nakon teškog mučenja.

Bio je najbliži prijatelj Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem. Kada je naređena Hidžra, upravo je Ebu Bekr bio njegov saputnik na putovanju iz Mekke u Medinu. Zajedno su se tri dana skrivali u pećini Sevr, o čemu govori i Kur’an u suri Et-Tevba (9:40).

Njegova kćerka Aiša bint Ebu Bekr bila je jedna od supruga Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i jedna od najvećih učenjakinja ovog ummeta.

Nakon smrti Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, muslimani su jednoglasno izabrali Ebu Bekra za prvog halifu. Njegova vladavina trajala je nešto više od dvije godine (632–634).

Najveći izazovi njegove vladavine bili su ratovi protiv otpadnika (Ridde), onih koji su odbili davati zekat i lažnih poslanika. Zahvaljujući njegovoj odlučnosti sačuvano je jedinstvo muslimanske države.

Na njegov prijedlog, nakon pogibije velikog broja učača Kur’ana u bici na Jemami, prvi put je sakupljen Kur’an u jednu zbirku. Taj posao vodio je Zejd ibn Sabit.

Ebu Bekr bio je poznat po skromnosti, blagosti, iskrenosti i potpunom oslanjanju na Allaha. Iako je bio halifa, živio je jednostavno i nije koristio položaj za ličnu korist.

Preselio je 634. godine u 63. godini života, istoj dobi u kojoj je preselio i Allahov Poslanik. Ukopan je pored Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, u njegovoj sobi u Medini.