Akademija – Omer ibn el-Hattab

Omer ibn el-Hattab – drugi pravedni halifa i simbol pravde

Omer ibn el-Hattab rođen je oko 584. godine u Mekki. Njegovo puno ime bilo je Omer ibn el-Hattab ibn Nufejl el-Adevi el-Kureši, a pripadao je uglednom plemenu Kurejš. Prije primanja islama bio je poznat po svojoj snazi, odlučnosti i oštrom karakteru. Bio je pismen, što je u to vrijeme bila rijetkost među Arapima.

U početku je bio jedan od najvećih protivnika islama. Toliko je mrzio novu vjeru da je jednom krenuo s namjerom da ubije Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem. Međutim, na putu je saznao da su njegova sestra Fatima bint el-Hattab i njen muž primili islam. Kada je otišao njihovoj kući i čuo učenje ajeta iz sure Taha, njegovo srce se promijenilo. Nakon toga je otišao Poslaniku i primio islam.

Njegovo prihvatanje islama predstavljalo je veliku prekretnicu za muslimane. Do tada su mnogi svoju vjeru skrivali, a nakon Omerovog primanja islama počeli su otvoreno klanjati kod Kabe. Allahov Poslanik dao mu je nadimak El-Faruk, što znači Onaj koji razlikuje istinu od neistine.

Omer je učestvovao u gotovo svim bitkama zajedno s Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, uključujući Bedr, Uhud, Hendek i Hudejbiju. Bio je među najbližim Poslanikovim savjetnicima.

Njegova kćerka Hafsa bint Omer bila je jedna od majki pravovjernih i supruga Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem. Kod nje je nakon smrti Ebu Bekra čuvan prvi sakupljeni mushaf.

Nakon smrti Ebu Bekra, po njegovoj oporuci, Omer je postao drugi halifa. Vladao je deset godina (634–644), a njegov halifat smatra se jednim od najuspješnijih perioda islamske historije.

Za vrijeme njegove vladavine islamska država se znatno proširila. Muslimani su osvojili područja današnje Sirije, Iraka, Egipta, Palestine i veliki dio Perzijskog carstva. U njegovo vrijeme Jerusalem je mirno predat muslimanima, a Omer je lično došao preuzeti ključeve grada.

Omer je bio poznat po izuzetnoj pravednosti. Često je noću obilazio Medinu kako bi vidio kako žive njegovi podanici i da li je nekome potrebna pomoć. Jednom je na svojim leđima nosio vreću brašna siromašnoj porodici govoreći da niko neće nositi njegov teret na Sudnjem danu.

Za vrijeme njegovog halifata uvedene su brojne državne ustanove: organiziran je državni trezor (Bejtul-mal), uspostavljen sudski sistem, policija, popis vojnika i uveden islamski kalendar koji počinje od Hidžre.

Poznat je po brojnim odlukama koje su kasnije potvrđene objavom. Zbog njegove iskrenosti i pronicljivosti Allahov Poslanik je rekao da je među prijašnjim narodima bilo nadahnutih ljudi, a ako ih ima u ovom ummetu, onda je to Omer.

Godine 644. godine, dok je predvodio sabah-namaz u Poslanikovoj džamiji u Medini, teško ga je ranio Ebu Lulu Firuz. Nakon nekoliko dana preselio je na ahiret u 63. godini života.

Ukopan je u sobi Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, pored Poslanika i Ebu Bekra, što je bila njegova velika želja.